Köpek çekme nedir? Mahallenin görünmez sporundan kahkahalara uzanan garip hikâye
Sizi Kefta’da “Köpek çekme nedir” konusuyla ilgili özenle hazırlanmış bu içeriğe bekliyoruz.
İzmir’de bazı kelimeler vardır, duyduğun anda kafanda hemen bir sahne canlanır. Mesela “gevrek”, “boyoz”, “kordon” ya da “köpek çekme”… İlk üçü mideyi mutlu ederken sonuncusu insanın biraz kafasını karıştırabilir. Çünkü köpek çekme deyince çoğu kişinin aklına önce dört ayaklı dostlarımız geliyor. “Acaba köpeği mi çekiyoruz, köpek mi bizi çekiyor?” diye düşünmek gayet normal. Ben de ilk duyduğumda birkaç saniye beynimin içinde küçük bir toplantı yaptım.
“Dur bakalım, burada bir şey var ama ne?”
Sonra anladım ki köpek çekme, halk arasında kullanılan eğlenceli ve biraz da mecazi bir ifadedir. Genellikle bir kişinin sürekli peşinden gitmek, birinin peşinde fazla uğraşmak, kendini gereğinden fazla yormak ya da bazen bir durumu komik şekilde anlatmak için kullanılır. Tabii bu ifade, kullanıldığı ortama göre farklı anlamlara da gelebilir. Zaten Türkçenin güzelliği burada başlıyor. Bir kelimeyi söylüyorsun, yanına bir mimik koyuyorsun, bambaşka bir hikâye çıkıyor.
Ben 25 yaşında İzmir’de yaşayan biri olarak arkadaş ortamlarında böyle ifadelerin peşine takılmayı severim. Bazen masada bir kelime geçer, herkes güler ama ben eve gidince “Acaba bunun başka anlamı var mıydı?” diye düşünürüm. Dışarıdan bakınca esprili, rahat, her şeye gülen biri gibi görünürüm. İçeride ise beynimin içinde sürekli çalışan küçük bir muhasebe departmanı vardır.
“Bugün neden o cümleyi söyledin?”
“Kimse yanlış anlamadı değil mi?”
“Beş yıl önce söylediğin o saçma şeyi neden şimdi hatırladın?”
Beynim sağ olsun, gece vardiyasını hiç kapatmıyor.
Köpek çekme nedir? Günlük hayatta nasıl kullanılır?
Köpek çekme nedir sorusunun en basit cevabı, bir kişinin bir şeyin veya birinin peşinden gereğinden fazla gitmesi şeklinde açıklanabilir. Bu bazen aşk hayatında olur, bazen arkadaşlıkta, bazen iş hayatında. Hatta bazen insan kendi hedeflerinin bile peşinden koşarken kendine köpek çekiyor olabilir.
Mesela bir arkadaşınız vardır. Mesaj atarsınız, cevap gelmez. Beş dakika beklersiniz. Sonra telefon elinizde dolaşmaya başlarsınız.
“Acaba görmedi mi?”
“Acaba kızdı mı?”
“Acaba interneti mi yok?”
Sonra bir bakarsınız, arkadaşınız üç saat sonra sadece “tamamdır” yazmış.
İşte o an insan kendi kendine soruyor:
“Ben burada neden dedektif gibi çalıştım?”
Benim başıma geldiği çok olmuştur. Arkadaş grubunda biri “Akşam buluşalım mı?” der. Ben hemen plan yaparım. Saat, yer, ulaşım, hatta hava durumuna kadar bakarım. Sonra gruptan biri çıkar:
“Bakarız ya.”
Bakarız…
Bu kelime Türkçedeki en büyük belirsizliklerden biridir. Ne evet, ne hayır. İnsan orada kendi içinde küçük bir köpek çekme maratonuna başlar.
“Acaba olacak mı?”
“Ben mi fazla heves ettim?”
“Yoksa herkes normal mi, ben mi fazla düşünüyorum?”
Sonra akşam olur, herkes başka iş yapar. Ben de evde çayımı içerken kendi kendime gülerim.
“Yine kendi kendime organizasyon müdürü olmuşum.”
Köpek çekmenin komik tarafı: İnsan bazen kendi peşinden bile koşuyor
Hayatta bazı anlar vardır, insan dışarıdaki insanlardan çok kendi düşünceleriyle mücadele eder. Bazen bir mesajın cevabını beklerken, bazen bir karar verirken, bazen de basit bir alışveriş yaparken bile kendimizi gereksiz bir maceranın içinde bulabiliriz.
Geçenlerde markette sadece su almak için girdim. Sadece su.
Kafamda plan çok netti.
“Gir, suyu al, çık.”
Ama insan beyni bazen çok yaratıcı bir yönetmendir. Önce atıştırmalık reyonuna yönlendirdi.
“Bir tane çikolata alsan ne olur?”
Sonra iç ses başladı:
“Hayır, gerek yok.”
“Ama canın çekti.”
“Diyet yapıyordun.”
“Bugün yürüdün.”
“On dakika yürüdün.”
“Evet ama yürüdün.”
Market içinde kendi kendimle yaptığım tartışma, bazı televizyon programlarından daha uzun sürdü. Sonuç mu? Eve suyla birlikte üç farklı abur cuburla döndüm.
Bazen insan gerçekten kendi kendine köpek çekiyor.
Arkadaş ortamında köpek çekme hikâyeleri
İzmir’de arkadaş ortamları zaten başlı başına bir komedi alanıdır. Özellikle akşam bir yerde oturup sohbet etmeye başladığınızda herkesin hayatından küçük dramlar çıkar.
Bir arkadaşım vardı, hoşlandığı kişiye mesaj atma konusunda tam bir strateji uzmanıydı.
Telefonu eline alırdı.
“Bence şimdi yazmalıyım.”
Sonra beş dakika beklerdi.
“Yok, çok istekli görünürüm.”
On dakika sonra:
“Şimdi yazsam?”
Biz de masada onu izlerdik.
“Abi mesaj atmıyorsun, Birleşmiş Milletler kararı bekliyorsun.”
Hepimiz gülerdik ama aslında hepimizin yaptığı şeylerdi bunlar. Sadece bazılarımız daha profesyonel gizliyordu.
Köpek çekme bazen tam olarak burada ortaya çıkıyor. Bir insanın hayatındaki küçük bir durumu gereğinden fazla büyütmesi, sürekli düşünmesi ve kendini yorması komik bir hâl alabiliyor.
Ama işin güzel tarafı şu: Hepimiz zaman zaman bunu yapıyoruz.
Kimimiz eski bir mesajı tekrar tekrar okuyor.
Kimimiz bir toplantıda söylediği tek bir cümleyi eve gidince analiz ediyor.
Kimimiz de sosyal medyada bir fotoğraf paylaşınca beğeni sayısını kontrol ediyor.
“Acaba neden az beğenildi?”
Belki insanlar çalışıyor.
Belki telefonlarını bırakmışlar.
Belki de herkes kendi hayatının içinde kaybolmuş durumda.
Ama bizim beynimiz hemen küçük bir film çekmeye başlıyor.
Köpek çekme sadece bir deyim değil, biraz da insan hâli
İnsan olmak biraz da böyle bir şey galiba. Bazen gereksiz yere uğraşıyoruz, bazen fazla düşünüyoruz, bazen de olmayan sorunları kafamızda oluşturuyoruz. Fakat bu durumun eğlenceli tarafını görmek hayatı daha kolay hâle getiriyor.
Ben kendi üzerimden düşündüğümde şunu fark ediyorum: Eskiden bazı şeyleri çok büyütürdüm. Bir arkadaşım geç cevap verse, bir iş beklediğim gibi gitmese, bir plan iptal olsa hemen kafamda onlarca ihtimal üretirdim.
Beynim:
“Kesin bir şey oldu.”
Ben:
“Ne oldu?”
Beynim:
“Bilmiyorum ama kesin bir şey oldu.”
Mantık bazen böyle garip bir yere gidebiliyor.
Şimdi ise biraz daha gülmeye çalışıyorum. Çünkü hayat zaten yeterince ciddi. Her küçük olayda büyük anlamlar aramak insanı yoruyor. Bazen sadece “olmadı” deyip geçmek gerekiyor.
Köpek çekme ile sabır arasındaki ince çizgi
Tabii köpek çekmek her zaman kötü bir şey değildir. Bir hedefin peşinden gitmek, emek vermek, sevdiğin bir şey için uğraşmak değerlidir. Sorun, insanın kendini tamamen unutacak kadar bir şeyin peşinde koşmasıdır.
Bir işi başarmak için çalışmak başka şeydir.
Kendini sürekli eleştirip yormak başka şeydir.
Bir insanı önemsemek başka şeydir.
Sürekli onun davranışlarını analiz etmek başka şeydir.
Aradaki farkı anlamak biraz zaman alıyor. Ben de hâlâ öğreniyorum. Bazen kendimi yakalıyorum.
“Yine mi fazla düşündün?”
diye soruyorum.
Sonra gülüyorum.
Çünkü insan bazen kendi komikliğini fark ettiğinde rahatlıyor.
“Köpek çekme nedir” konusunda merak ettiklerinizi bu yazımızda ele almaya çalıştık. Kefta okurları için daha fazlası yolda!
Köpek çekme nedir? Kısaca hayatın küçük komedilerinden biridir
Köpek çekme nedir diye sorulduğunda tek bir cevap vermek zor olabilir. Çünkü bu ifade, kullanıldığı yere göre farklı anlamlar taşıyabilir. Fakat günlük hayatta genellikle bir şeyin veya birinin peşinden fazla uğraşmayı, kendini gereğinden fazla yormayı anlatan eğlenceli bir söylemdir.
Bazen arkadaşlıkta olur.
Bazen ilişkilerde olur.
Bazen iş hayatında olur.
Bazen de markette sadece su almaya giderken bile başımıza gelir.
Önemli olan, hayatın içinde bu küçük takılmaları fark edip kendimize biraz gülebilmektir. Çünkü bazen en komik hikâyeler, aslında bizim fazla düşündüğümüz anlardan çıkar.
İzmir’in sıcak bir akşamında sahilde yürürken, arkadaşlarla sohbet ederken ya da tek başımıza kahve içerken hepimizin aklından binlerce düşünce geçiyor. Kimi zaman o düşünceler bizi yoruyor, kimi zaman da yıllar sonra anlatacağımız komik anılara dönüşüyor.
Belki de hayatın sırrı burada saklıdır.
Bazen koşmak gerekir.
Bazen durmak gerekir.
Bazen de kendi kendimize yaptığımız köpek çekmeye gülüp yolumuza devam etmek gerekir.