Aşure Tatlısının Malzemeleri Nelerdir?
Bazen, hayatın en basit anlarında, en sıradan olaylarda, insanın ruhu derinlere dalar. Kayseri’nin soğuk sabahlarında, karlı havaların beni uyandırdığı o ilk günlerden biri… Yine her zaman olduğu gibi annemin sesi, mutfaktan yükselen, kahvaltı hazırlıklarıyla harmanlanmış o tatlı tını, günümün nasıl şekilleneceğini hemen belli ederdi. Ama o sabah farklı bir şey vardı. Bugün aşure günüydü. Bir gelenekti, bir bağdı, annemle olan bağımızın bir simgesiydi. Aşure tatlısı yapacak, o geleneksel lezzeti hep birlikte hazırlayacak, eski zamanları hatırlayacaktık. Ancak o sabah, aşure tatlısının malzemeleri, bana sadece tatlı bir anı hatırlatmadı. O malzemeler, hayatıma dair kaybolan bir şeyi bulmamı sağladı.
Aşure İçin Malzeme Listesi: Duygular ve Hatıralar
Annemi mutfakta, her zaman olduğu gibi sessizce ama bir yandan da neşeyle çalışırken gördüm. Mutfak, o kadar tanıdık ki, burada büyüdüm. Her köşe, her dolap, her tabak bana bir şeyler anlatıyordu. Annem, büyükçe bir tencere alıp, içine buğdayı dökerek kaynatmaya başlamıştı. Bunu gördüğümde, yıllar önce ilk kez bana aşure yapmayı öğretmeye başladığı günü hatırladım.
Aşure tatlısının malzemeleri şunlardı:
Buğday
Nohut
Fasulye
Kuru kayısı
Kuru üzüm
Fındık
Tarçın
Şeker
Her biri bir anlam taşıyordu. Bu malzemeler, bir araya gelerek tatlı bir karmaşa oluşturuyor, her birinin kendine ait bir hikayesi vardı. Ama en çok dikkatimi çeken şey, annemin o malzemelere kattığı duygu idi. Aşureyi yaparken, her bir malzemenin içine sadece tat katmazdı. Her bir tanesinin bir anlamı vardı. Mesela, kayısı, babamın yıllar önce bizimle bulup getirdiği o eski ağaçtan gelen kayısılardan gelirdi. Fındık ise, Kayseri’nin en meşhur fındıkçısından alınırdı. Birlikte geçirdiğimiz o zamanları hatırlatıyordu.
“Aşureyi Sen Mi Yapacaksın?”
Anneme bakarken, bir yandan da aklımda bir soru belirdi. “Bu sene aşureyi sen mi yapacaksın?” Demişti geçenlerde arkadaşım. İçimde bir burukluk, bir hayal kırıklığı belirmişti. Birinin sizden bir şey beklemesi ama o şeyin sizin alışık olduğunuz şekilde yapılmıyor olması, zorlayıcı olabiliyor. Ama sonrasında düşündüm; belki de işte bu yüzden bu gelenek önemli. Ben de her yıl aşureyi onunla yapmam gerektiğini, bu geleneği yaşatmam gerektiğini fark ettim.
Bazen hayat, alıştığımız şeylerin kaybolmasına neden olur. Birlikte yaptığınız, yıllarca süren o gelenekler kaybolur ve size sadece anılar kalır. O anlarda, o tatlılarda gizli olan her bir malzeme, bana bu kaybolan şeyleri hatırlatıyordu. İşte o yüzden aşure tatlısı benim için sadece bir tatlı değil, zamanla kaybolmuş olan şeyleri aramaktı.
Aşureyi Yaparken Kendimi Bulmak
Aşureyi yaparken, annemin ellerini izlerken, o anı yalnızca tarif olarak değil, bir duygu olarak almam gerektiğini fark ettim. Annem, her malzeme için ayrı bir dikkatle seçerdi. Tarçın, en güzel kokusunu yayıp, tencereye karışmadan önce benim için bir anlam taşırdı. Çünkü annem hep derdi, “Aşure, biraz da sabır gerektirir.” O an, sabır bana farklı bir anlam taşımaya başladı. Sabır, sadece tatlı yapmanın değil, hayatı anlamanın da bir yoluymuş meğer. Her malzeme, sabırla birleşir ve sonunda tatlı bir hayatı oluştururdu.
Küçük bir çocuğun aşureyi ilk kez tatması gibi, bir şeylerin yeniden başlıyor olmasını hissettim. Annemin yaptığı aşureyi yerken hissettiğim huzur, beni çocukluğuma götürdü. O kadar küçüktüm ki, her bir malzemeyi tattığımda, her yudumda farklı bir dünya vardı. Kayısıların tatlılığı, nohutların yumuşaklığı, tarçının dokunuşu, bana annemi hatırlatıyordu. Bu tatlıda kaybolan anıları geri getirmeye çalıştım.
Aşure ile Birlikte Yeniden Başlamak
Aşure tatlısı, o kadar çok duygu taşıyor ki. Annemle birlikte o tencereyi karıştırırken, aslında hayatın ne kadar değerli olduğunu tekrar hatırladım. Zamanın akışı, bizim o tencerede karıştırdığımız malzemelere benziyor. Bir yanda acılar, bir yanda tatlılıklar. Ama sonunda, her şey bir araya gelip bir bütün oluşturuyor. Belki de aşure, bu yüzden bana her zaman umut veriyor. Kaybolan zamanları değil, kaybolmayan şeyleri hatırlatıyor.
İçimdeki burukluk kayboldu. Bir şekilde, bu geleneği devam ettirme sorumluluğunu aldım. Bunu her yıl hatırlayarak, o tatlıyı mutfakta birlikte yaparak yaşatacağım. Aşure, sadece bir tatlı değil, geçmişin kaybolan parçalarını toplamak ve geleceğe umutla bakmak için bir vesile. Her yıl, kaybolan şeyleri hatırlayarak yeniden başlamak. O yüzden bu yıl, aşureyi yaparken, malzemelere her zamankinden farklı bir gözle baktım.
Sonuç: Aşure Tatlısı, Geçmişin ve Geleceğin Tatları
Aşure tatlısının malzemeleri, aslında hayatın ta kendisi. Her bir malzeme, bizi geçmişe götüren bir hatıra, geleceğe umut bırakan bir başlangıç. Annemle birlikte her yıl aşure yaparken, tatları ve kokuları sadece damağımda değil, içimde de hissediyorum. Bu tatlı, kaybolan anıların yerine koyduğum her umutla bir anlam buluyor. Kayseri’nin karla kaplı sokaklarında, bir yudum aşureyle, geçmişi hatırlarken, aynı zamanda geleceğe doğru yeni bir adım atıyorum.
Bazen basit bir tatlı, insanın içindeki duyguları su yüzüne çıkarabilir. Ama ben, aşureyi her yıl yaparken, kaybolan zamanları değil, kaybolmayan umutları hatırlamak istiyorum.